CUARTA SEMANA DO DIARIO

Esta Semana os nenos están atarefados estudando e facendo exames de Lingua Castelá, de Galego…  e aínda os que lle quedan!

O taboleiro no que estaba o Pai Usera converteuse no taboleiro de exames, xa que o titor, que por certo… chámase Ricardo, quere estar enterado dos exames que lles  quedan.

Os nenos estudan moito porque queren que Papa Nöel e os Reis Magos deixen algún agasallo debaixo da árbore de Nadal, e non carbón.

Queren que chegue a fin de semana e os tres días nos que descansar, xa que o luns é festivo nacional: a Inmaculada Concepción; pero… non poden descansar moito xa que hai que estudar para os exames da semana seguinte. Que semana lles espera!

Os ensaios para a gala de Nadal están acabando coa paciencia do titor, teñen que ensaiar moito e non se sabe se ao final non rematarán cantando “Campá sobre campá”. Esa é a condición se non poñen interése!

Tanto charlar está agobiando ao profe que di que “un día vailles caer a lingua de tanto falar”.

Os que se clasificaron na carreira de campo a través en Tintores seguen practicando, xa que van para o campionato de Ourense, e logo para o de Galicia. Os campións da clase quedaron no mesmo posto: undécimo,  son Pablo e Daenerys. Moi ben! Campións da clase, acabo convosco esta dura semana para todos. Chao!

TERCEIRA SEMANA DO DIARIO

Ola! Aquí estou outra vez, para contarvos como me foi a semana.

A verdade é que estiven algo aburrida, os nenos están esforzándose nos estudos, están preto as vacacións de Nadal e procuran que as notas sexan boas (xa sabedes o porqué...) e por iso traballan moito.

Nesta semana empezaron os ensaios para a actuación na Gala de Nadal, divírtome moito vendo bailar aos nenos, algúns equivócanse bastante e ríome moito con eles, pero en xeral fano moi ben.

Góstame mirar pola ventá no recreo e ver aos nenos xogando no patio, cando chove teñen que se meter no patio cuberto; é unha mágoa porque non poden facer deporte.

Estiven pensando que na "Expresión Oral", na que os nenos tran unha cousa e falan dela, podíase facer o día da mascota, e que cada alumno traia a súa mascota e falar dela, pero a realidade sería que ese día non farían nada, porque estarían xogando co animal...

En fin, unha semana tan tranquila que ata me deu tempo de pensar...

SEGUNDA SEMANA DO DIARIO

Ola! Hoxe vou contar o que pasou esta semana.

Os nenos tiveron que estudar para os exames do mércores, vaia faena! Os dous o mesmo día, un de música e outro de Sociais.

En Galego está a facer “expresión oral”, que é cando traen as cousas á clase e as explican.

Gústalles moito!

O titor nas clases de Lengua tamén lles le (e eu escoito atentamente) un libro dos cinco que se titula: Os cinco escápanse

Tamén nos últimos días estiveron preparando unha actuación de Nadal, pero non vou dicir as cancións! Nin o que van facer, porque entón estrágolles a sorpresa aos pais. E sería unha mágoa…

Moitas veces o titor ten que rifarlles porque falan moito, non teñen remedio! Calquera día o castigo vai ser tan grande que será lembrado por sempre xamais…

COMEZAMOS...

Ola! Chámome Lola Lucecú, son unha araña de goma, e son a mascota de 5ºA; que che parece? Unha parvada? Unha loucura? Unha mentira? Pois nada diso, é verdade, tal como cho conto!

Eu estaba nunha tenda de trapalladas, dentro dunha bolsa con outras arañas de goma negras e transparentes (coma min, que tamén son transparente e algo verdosa) ata que nos mercaron…

Chegamos á clase de 5ºA dun colexio, e ao ver tanto rapaz pensamos que iamos dar moito medo, pois nada… Os nenos de agora non se che asustan con calquera cousa!

Empregáronse coma decoración para unha cabaza noxenta que fixeron polo Samaín; todas menos unha negra que foi parar ás mans de Vicente e eu, que quedei por alí tirada coma se nada.

Pensei que acabaría no cubo do lixo, pero os 23 rapaces desta clase salváronme e convenceron ao titor para que fose a mascota da clase. Alucinas, a que si? Eu tamén!

Despois veu o problema do nome, o mestre dicía que Lola (o primeiro que se lle pasaría pola cabeza, supoño) pero os rapaces quixeron que fose Lucecú, porque todo o que sexan palabras coma teta, pis e cu encántalles…

Lucecú é o nome dun insecto e non un nome para ninguén, pero ben… ao final quedei coma Lola Lucecú, aínda que eles só din Lucecú. No fondo a min dáme o mesmo, eu encantada de estar nesta clase posta nun taboleiro da parede vendo o que fan.

E vaia se fan cousas! Xa vin de todo! Como ían ao laboratorio e rompían un matraz; como veñen a clase con guitarras, fotos, vestidos, violíns e lles falan desas cousas aos compañeiros; como estudan; como fan tarefas, e como charlan cando cren que ninguén os escoita.

Xogan a un “Pasapalabra” algo trapalleiro para repasar leccións, tamén se pelexan ás veces, pero pronto fan as paces. A verdade é que estou abraiada, e por iso facer un diario é unha gran idea para coñecer mellor aos rapaces de 5ºA; espero que vos guste o que imos contar a partires de agora!

BENVIDOS Ó DIARIO DE LOLA LUCECÚ DOS ALUMNOS DE 5ºA